विश्वको दोस्रो ठूलो अर्थतन्त्र चीनले बढ्दो चुनौतीपूर्ण रोजगारी चुनौतीको सामना गरिरहेको छ। 2025 मा, कलेज स्नातकहरूको रेकर्ड संख्याले रोजगार बजारमा प्रवेश गर्नेछ, 2024 को समूहका कठिनाइहरूलाई थप बढाउँदै, जसमध्ये धेरैले अझै पनि रोजगारी सुरक्षित गर्न संघर्ष गरिरहेका छन्।
चीनको सरकारी सञ्चारमाध्यम सिन्ह्वा समाचार एजेन्सीले नोभेम्बर १४ मा शिक्षा मन्त्रालय र मानव संसाधन तथा सामाजिक सुरक्षा मन्त्रालयको संयुक्त बैठकमा खुलासा भएको तथ्यांकलाई उद्धृत गर्दै सन् २०२५ मा १२.२ करोडभन्दा बढी विद्यार्थीहरूले तेस्रो तहको शिक्षा पूरा गर्ने जानकारी दिएको छ। , यस वर्षको (2024) संख्या 430,000 माथि।
सुस्त अर्थतन्त्र र संरचनात्मक आर्थिक परिवर्तनको बीचमा, शिक्षित जागिर खोज्नेहरूको यो बढ्दो अधिशेषले देशको बेरोजगारी संकटलाई बढाइरहेको छ, सामाजिक अशान्ति र आर्थिक अस्थिरताको चिन्ता बढाउँदैछ।
चीनको उच्च शिक्षा प्रणालीले विगत दुई दशकमा उल्लेखनीय विस्तार भएको देखेको छ, फलस्वरूप कलेज स्नातकहरूको संख्या बढेको छ। 2023 मा, नयाँ स्नातकहरूको संख्या रेकर्ड 11.58 मिलियन पुग्यो, र यो संख्या 2025 मा अझै बढ्ने अनुमान गरिएको छ।
यो द्रुत बृद्धिले श्रमशक्तिलाई माथिल्लो तहमा ल्याउन र अर्थतन्त्रलाई कम लागतको उत्पादनबाट उच्च मूल्यका उद्योगहरूमा लैजान सरकारको प्रयासलाई झल्काउँछ। यद्यपि, यो महत्वाकांक्षा आर्थिक हेडविन्डहरूसँग टकराएको छ, लाखौं स्नातकहरूलाई उनीहरूको योग्यतासँग मेल खाने जागिरहरू फेला पार्न असमर्थ छन्।
2024 को स्थितिले यी चुनौतीहरूलाई हाइलाइट गर्दछ। नीहरूको योग्यताको बावजुद, धेरै स्नातकहरू बेरोजगार वा कम रोजगारीमा रहन्छन्। चीनको राष्ट्रिय तथ्याङ्क ब्यूरोको तथ्याङ्कले देखाउँछ कि शहरी क्षेत्रमा युवा बेरोजगारी 2023 मा 21 प्रतिशत नाघेको छ, यो तथ्याङ्क यति डरलाग्दो छ कि सरकारले वर्षको उत्तरार्धमा मासिक युवा बेरोजगारी तथ्याङ्कहरू प्रकाशित गर्न बन्द गरेको छ।
2025 मा अझ धेरै स्नातकहरू अपेक्षित रूपमा, रोजगार बजारले एक महत्वपूर्ण तनाव परीक्षणको लागि ब्रेसिङ गरिरहेको छ। यस संकटको मूल कारणहरू मध्ये एक स्नातकहरूको सीप र रोजगार बजारको मागहरू बीचको बेमेल हो।
चीनको अर्थतन्त्र परम्परागत रूपमा उत्पादन, निर्माण र कृषिमा निर्भर छ, जुन क्षेत्रहरू हुन् जसले सामान्यतया डिग्री धारकहरूको लागि सीमित अवसरहरू प्रदान गर्दछ। उच्च प्राविधिक उद्योग र नवप्रवर्तनलाई बढावा दिने प्रयास गरिए पनि दक्ष श्रमको बढ्दो पोखरीलाई आत्मसात गर्न यी क्षेत्रहरू द्रुत रूपमा विस्तार हुन सकेको छैन। यसबाहेक, केही उद्योगहरू जसले परम्परागत रूपमा ठूलो संख्यामा स्नातकहरूलाई रोजगारी दिन्छन्, जस्तै टेक्नोलोजी र घर जग्गा, महत्त्वपूर्ण मन्दीबाट गुज्रिरहेका छन्।
प्राविधिक क्षेत्रले नियामक क्र्याकडाउनको सामना गरेको छ, जबकि रियल इस्टेट बजार ऋण संकटसँग जुधिरहेको छ, धेरै कम्पनीहरूलाई भाडामा लिन हिचकिचाइरहेको छ। नतिजाको रूपमा, बढ्दो संख्यामा स्नातकहरूले आफूलाई ह्वाइट-कलर जागिरहरूको संकुचित संख्याको लागि प्रतिस्पर्धा गरिरहेको पाउँछन्। अकादमिक प्रमाणहरूमा बढी जोडले पनि समस्यालाई बढाउँछ।
स्नातकहरूको एक महत्त्वपूर्ण अनुपात सीमित व्यावहारिक अनुप्रयोग वा बजारको माग, जस्तै कला, सामाजिक विज्ञान र साहित्य क्षेत्रहरूमा डिग्रीहरू पछ्याउँछन्। यसले निश्चित पदहरूका लागि उम्मेदवारहरूको ठूलो संख्या निम्त्याउँछ, जबकि उद्योगहरूले श्रम अभावको सामना गरिरहेका छन् – जस्तै दक्ष ट्रेडहरू र निर्माण – रिक्त पदहरू भर्न संघर्ष गरिरहेका छन्।
चीनको अर्थतन्त्रले लामो समयदेखि मन्दीको सामना गरिरहेको छ, जसमा अपेक्षाकृत कमजोर वृद्धि दर र उपभोक्ताको विश्वास घट्दै गएको छ। महामारीपछिको रिकभरी असमान भएको छ, र संयुक्त राज्य अमेरिकासँगको व्यापारिक तनाव र भूराजनीतिक अनिश्चिततालगायत बाह्य चुनौतिहरूले आर्थिक सम्भावनालाई थप कमजोर बनाएको छ। यो सुस्त वृद्धिको प्रत्यक्ष असर रोजगारीमा परेको छ ।
विभिन्न क्षेत्रका व्यवसायहरूले लागत कटौती गर्दै छन् र भर्तीलाई स्थिर गरिरहेका छन्। स्टार्टअपहरू, जसले प्राय: युवा स्नातकहरूलाई अवसरहरू प्रदान गर्दछ, कोष सुरक्षित गर्न गाह्रो भइरहेको छ, थप रोजगारी सिर्जनालाई सीमित गर्दैछ। पूर्वाधार खर्च र मौद्रिक सहजता मार्फत अर्थतन्त्रलाई उत्प्रेरित गर्ने सरकारका प्रयासहरूले निजी क्षेत्रको काममा अझै उल्लेखनीय लाभहरू उत्पादन गर्न सकेको छैन।
कलेज स्नातकहरू बीच बढ्दो बेरोजगारीले गम्भीर सामाजिक-आर्थिक जोखिम खडा गरेको छ। विश्लेषकहरूका अनुसार, शिक्षित युवाहरूमा उच्च स्तरको बेरोजगारीले निराशा र निराशा निम्त्याउन सक्छ, विशेष गरी यदि व्यक्तिहरूले आफ्नो कडा परिश्रम र शैक्षिक लगानीले मूल्याङ्कन नगरेको महसुस गर्छन्।
एउटा समाजमा जहाँ शैक्षिक सफलता माथिल्लो गतिशीलताको मार्गको रूपमा गहिरो रूपमा निहित छ, त्यस्ता भावनाहरूले सामाजिक अशान्तिमा योगदान दिन सक्छ। बेरोजगार स्नातकहरू पनि उनीहरूको परिवारमा आर्थिक बोझ हुन्, जसमध्ये धेरैले आफ्नो शिक्षाको लागि कोष गर्न महत्त्वपूर्ण त्याग गरेका छन्।
“बुमेराङ बच्चाहरू” को बढ्दो प्रचलन-युवा वयस्कहरू आर्थिक अस्थिरताको कारण आफ्ना आमाबाबुसँग बस्न फर्केका छन् – थप तनावले घरेलु स्रोतहरू र आर्थिक स्वतन्त्रतालाई कमजोर बनाउँछ।
फराकिलो अर्थतन्त्र पनि प्रभावित छ । युवाहरूमा बेरोजगारीले उपभोक्ता खर्च घटाउँछ, घरेलु माग घटाउँछ र आर्थिक वृद्धिमा बाधा पुर्याउँछ। एक मोहभंग र कम बेरोजगार श्रमशक्तिले नवप्रवर्तन र उत्पादकतालाई रोक्न सक्छ, उच्च प्रविधि र उन्नत उत्पादनमा विश्वव्यापी नेता बन्ने चीनको दीर्घकालीन लक्ष्यहरूलाई कमजोर बनाउँछ।
चीनको नेतृत्वले ऐतिहासिक रूपमा सामाजिक स्थायित्वलाई आफ्नो शासनको आधारशिलाको रूपमा प्राथमिकता दिएको छ र युवा बेरोजगारीको उच्च स्तर, बढ्दो असमानता र आर्थिक अनिश्चितताले यो स्थिरतालाई खतरामा पार्न सक्छ, विश्लेषकहरूका अनुसार। बेरोजगारी तथ्याङ्कको वरिपरि सार्वजनिक बहसको नियन्त्रण र अराजकताका घटनाहरूमा यसको द्रुत प्रतिक्रियाबाट यी मुद्दाहरूप्रति सरकारको संवेदनशीलता स्पष्ट हुन्छ।
यद्यपि, दीर्घकालीन रूपमा यी तनावहरू व्यवस्थापन गर्न असन्तुष्टिलाई दबाउन भन्दा बढी आवश्यक पर्दछ। बेरोजगारी संकट कायम रह्यो भने सामाजिक अशान्तिको जोखिमलाई बेवास्ता गर्न सकिँदैन।
शिक्षित युवाहरू बीचको असन्तुष्टि विभिन्न रूपहरूमा प्रकट हुन सक्छ, अनलाइन असहमतिदेखि विरोध प्रदर्शन र प्रदर्शनहरू। सामाजिक सञ्जाल प्लेटफर्महरू मार्फत जानकारीको द्रुत प्रसारले अधिकारीहरूलाई कथनहरू नियन्त्रण गर्न गाह्रो बनाउँछ, असन्तुष्ट नागरिकहरूको आवाजलाई बढाउँछ। ऐतिहासिक उदाहरणहरूले देखाउँछन् कि बेरोजगारी र आर्थिक कठिनाइ प्रायः सुधारको व्यापक मागहरूको लागि उत्प्रेरकको रूपमा काम गर्दछ।
जहाँ चीनको केन्द्रीकृत शासन मोडेलले द्रुत नीति प्रतिक्रियाहरूको लागि अनुमति दिन्छ, यसले यसको वैधतालाई कमजोर नगरी गुनासोहरू सम्बोधन गर्ने चुनौती पनि सामना गर्दछ। कलेज स्नातकहरूमाझ चीनको बेरोजगारी संकट एक जटिल र बहुआयामिक चुनौती हो जसले गहिरो आर्थिक र संरचनात्मक मुद्दाहरूलाई प्रतिबिम्बित गर्दछ।
2025 मा रोजगार बजारमा प्रवेश गर्नका लागि स्नातकहरूको रेकर्ड संख्याको रूपमा, यस मुद्दालाई सम्बोधन गर्न नीति निर्माताहरूमा दबाब बढ्दै जानेछ। अर्थपूर्ण रोजगारीका अवसरहरू उपलब्ध गराउन असफल हुँदा सामाजिक तनाव बढ्न सक्छ र देशको दीर्घकालीन आर्थिक लक्ष्यहरूमा बाधा पुग्न सक्छ।
विज्ञहरूले यो चुनौतीलाई नेभिगेट गर्नका लागि चीनले अल्पकालीन राहत उपायहरू र दीर्घकालीन संरचनात्मक सुधारहरूको संयोजन लागू गर्नुपर्ने धारणा राखे। अर्थतन्त्रको विविधीकरण, शिक्षालाई बजारको मागसँग मिलाएर र उद्यमशीलताको संस्कृतिलाई बढावा दिनु संकट न्यूनीकरणका लागि महत्वपूर्ण कदमहरू हुनेछन्। अन्ततः, यसका शिक्षित युवाहरूको रोजगारी आवश्यकतालाई सम्बोधन गर्नु आर्थिक मात्र होइन, सामाजिक सद्भाव कायम राख्न र दिगो विकास सुनिश्चित गर्नको लागि अत्यावश्यक पनि हो, उनीहरूले थपे।
