डिल्ली चौधरीको नेतृत्वमा यस्तो बन्यो मटावाँ, बरघर, भलमन्सा संघको नयाँ कार्यसमिति

सन्तोष दहित/दाङ
मटावाँ, बरघर, भलमन्सा संघको केन्द्रीय अध्यक्षमा लुम्बिनी प्रदेशका पूर्व मुख्यमन्त्री डिल्लीबहादुर चौधरी निर्विरोध निर्वाचित भएका छन्। दंगीशरण गाउँपालिका-३, चखौरास्थित थारु संग्रहालय परिसरमा माघ २६ र २७ गते भएको संघको अधिवेशनबाट चौधरी पुनः अध्यक्षमा चयन भएका हुन्।

त्यस्तै संघको वरिष्ठ उपाध्यक्षमा विनयकुमार चौधरी (कैलाली), उपाध्यक्ष धीरेन्द्र डंगौरा (कञ्चनपुर), महासचिवमा मथुराप्रसाद थारु (बर्दिया), सचिवमा केशव थारु (बाँके) चयन भए। सदस्यमा आशाराम थारु (कपिलबस्तु), रामबलि चौधरी (रुपन्देही), सुनिता डंगौरा (कञ्चनपुर), कैलालीबाट यज्ञराज चौधरी, विमला डंगौरा र गणेश चौधरी, बाँकेबाट सुशील चौधरी र फुलकुमारी चौधरी, दाङबाट चन्द्रप्रसाद चौधरी, मनकुकमारी चौधरी, जगवीर चौधरी र यमबहादुर चौधरी, दुर्गाबहादुर थारु (सुर्खेत), बर्दियाबाट लखनप्रसाद वैद्य, माघुराम थारु तथा मोतिराम चौधरी निर्वाचित भए।

एक उपाध्यक्ष, कोषाध्यक्ष र सचिव पदमा भने संघको बैठकबाट मनोनित गर्ने संघका नवनिर्वाचित अध्यक्ष चौधरीले बताए।

चिनियाँ अर्थतन्त्रमा संकट आएपछि उद्यमीहरूलाई हेनानको अपील

चीनको सबैभन्दा ठूलो उत्पादन केन्द्रहरू मध्ये एक, हेनान प्रान्तले केन्द्रीय सरकारले सुस्त अर्थतन्त्रसँग जुधिरहेको बेला उद्यमीहरूलाई यस क्षेत्रमा “लगानी गर्न साहस” गर्न हताश अपील जारी गरेको छ। यो कदम आर्थिक अनिश्चितता र मनमानी कानून प्रवर्तनबाट पीडित देशको कमजोर निजी क्षेत्रमा विश्वास बढाउन चिनियाँ नेताहरूले गरेको व्यापक प्रयासको अंश हो।

चीनको सबैभन्दा जनसंख्या भएको प्रान्त हेनानमा वरिष्ठ अधिकारीहरूले आयोजना गरेको हालैको चन्द्र नयाँ वर्षको दिवाभोजमा, गभर्नर वाङ काईले स्थानीय उद्यमीहरूलाई “उद्यम गर्ने साहस गर्नुहोस्, लगानी गर्ने साहस गर्नुहोस्” भनेर आग्रह गरे। उनले व्यापारी नेताहरूलाई आश्वासन दिए कि स्थानीय अधिकारीहरूले निजी क्षेत्रलाई सहयोग गर्न “उत्तम सेवाहरू” प्रदान गर्नेछन्। वाङले नीतिहरू सुधार गर्ने, वैध अधिकार र हितहरूको संरक्षण गर्ने र प्रथम श्रेणीको व्यावसायिक वातावरण सिर्जना गर्न व्यवसायी नेताहरूको आवश्यकताहरू सुन्ने सरकारको प्रतिबद्धतामा जोड दिए, जुन स्थानीय मिडियाले रिपोर्ट गरेको छ। चीनको छैटौं ठूलो क्षेत्रीय अर्थतन्त्र, हेनान, यी प्रयासहरू मार्फत विश्वास पुनर्स्थापित गर्न र आर्थिक वृद्धि बढाउन प्रयासरत छ।

चीनको अर्थतन्त्रमा सुस्तता र निजी क्षेत्रको लगानी घट्ने संकेत देखिएपछि व्यापारिक समुदायलाई सन्तुष्ट पार्न यो पछिल्लो प्रयास आएको हो। २०२४ मा ५% आर्थिक वृद्धि लक्ष्य हासिल गरे पनि, निजी क्षेत्रको लगानी ०.१% ले घटेको छ, जुन त्यस वर्षको समग्र लगानीमा ३.२% वृद्धिको विपरीत हो। यो गिरावट विशेष गरी चिन्ताजनक छ, किनकि निजी क्षेत्रले सरकारको कर राजस्वको आधा, राष्ट्रिय आर्थिक उत्पादनको ६०% र शहरी रोजगारीमा ८०% योगदान पुर्‍याउँछ। यी महत्वपूर्ण मुद्दाहरूलाई सम्बोधन गर्न चीनको आर्थिक नीतिहरू बढ्दो रूपमा अप्रभावी देखिन्छन्।

बेइजिङले हालैका महिनाहरूमा बिरामी निजी फर्महरूलाई बलियो बनाउन बारम्बार प्रयास गरेको छ। डिसेम्बरको केन्द्रीय आर्थिक कार्य सम्मेलनमा, सरकारले लगानीलाई प्रोत्साहन गर्न, कडा प्रतिस्पर्धालाई रोक्न, एकीकृत राष्ट्रिय बजार सिर्जना गर्न र स्थानीय अधिकारीहरूको ज्यादतीलाई नियन्त्रण गर्न विभिन्न उपायहरू प्रस्ताव गरेको थियो। अक्टोबरमा, बेइजिङले निजी क्षेत्रलाई प्रवर्द्धन गर्न नयाँ कानूनको मस्यौदा जारी गर्‍यो, जसमा उद्यमीहरूको अधिकारको रक्षा गर्न समर्पित प्रावधानहरू थिए। मार्चमा देशको शीर्ष व्यवस्थापिकाको बैठक हुँदा कानून पारित हुने अपेक्षा गरिएको छ।

यी प्रयासहरूको बावजुद, हेनान अन्यथा उदास आर्थिक परिदृश्यमा एक दुर्लभ उज्ज्वल स्थान बनेको छ। यो क्षेत्र विश्वको सबैभन्दा ठूलो आईफोन एसेम्बली हबको घर हो, जुन फक्सकन टेक्नोलोजी समूहद्वारा सञ्चालित छ, साथै BYD द्वारा सञ्चालित विद्युतीय सवारी साधन प्लान्टहरू पनि छन्। थप रूपमा, पाङडोङलाई जस्ता निजी खुद्रा विक्रेताहरूले प्रान्तमा घरेलु खपतको लचिलोपनको प्रतीक हुन्।

हेनानमा निजी क्षेत्रको लगानी २०२४ मा १०% भन्दा बढीले बढ्यो, र निजी क्षेत्रले गत वर्ष प्रान्तको कुल गार्हस्थ्य उत्पादनको आधा भन्दा बढी हिस्सा ओगटेको थियो। हेनानले २०२५ मा ५.५% आर्थिक वृद्धि हासिल गर्ने महत्वाकांक्षी लक्ष्य राखेको छ, निजी र विदेशी व्यापार लगानीमा निरन्तर वृद्धिमा आधारित। यो लक्ष्य सम्भवतः राष्ट्रिय स्तर भन्दा बढी छ, बेइजिङले यस वर्षको वृद्धि लक्ष्य लगभग ५% मा राख्ने अपेक्षा गरिएको छ।

हेनानका अधिकारीहरूले प्रमुख परियोजनाहरूमा निजी पूँजी लगानी गर्न कोष सहयोगलाई सहज बनाउने योजनाहरूको रूपरेखा प्रस्तुत गरेका छन्। यी योजनाहरूमा सस्तो ऋण प्रदान गर्ने र निजी फर्महरूलाई राष्ट्रिय तथा प्रान्तीय समर्थन नीतिहरूको पूर्ण फाइदा लिन मद्दत गर्ने समावेश छ। जनवरीमा व्यापारिक नेताहरूसँगको छुट्टाछुट्टै बैठकहरूमा, हेनानका अधिकारीहरूले अनुकूल व्यावसायिक वातावरण प्रवर्द्धन गर्ने आफ्नो प्रतिबद्धता दोहोर्‍याए।
यद्यपि, लगानी र आर्थिक वृद्धिलाई उत्प्रेरित गर्ने यी प्रयासहरूले चीनको अर्थतन्त्रलाई सताउने अन्तर्निहित समस्याहरूलाई ढाकछोप गर्न सक्दैनन्। शासनप्रति देशको भारी हातको दृष्टिकोण, मनमानी कानून प्रवर्तन र पारदर्शिताको अभावसँग मिलेर, निजी उद्यमहरूको लागि डर र अनिश्चितताको वातावरण सिर्जना गरेको छ। व्यवसायहरू त्यस्तो वातावरणमा लगानी गर्न सतर्क छन् जहाँ उनीहरूको अधिकार र हितहरू पर्याप्त रूपमा सुरक्षित नहुन सक्छन्।

यसबाहेक, निजी क्षेत्रको लगानीमा आएको गिरावटले एउटा व्यापक मुद्दालाई हाइलाइट गर्दछ: चीनको आर्थिक नीति र दिशामा घट्दो विश्वास। निजी फर्महरूलाई आश्वस्त पार्ने र प्रोत्साहन गर्ने सरकारको प्रयासले अझै पनि इच्छित परिणामहरू दिन सकेको छैन, जुन निजी लगानीमा स्थिर वृद्धिले प्रमाणित गर्दछ। यो विश्वासको अभाव कडा नियामक वातावरण र विभिन्न क्षेत्रहरूमा सरकारको बढ्दो नियन्त्रणले थप जटिल बनाएको छ।
हेनानको अवस्थाले चीनको अर्थतन्त्रले सामना गरिरहेका बृहत् चुनौतीहरूको सूक्ष्म झलकको रूपमा काम गर्दछ। प्रान्तले लगानी आकर्षित गर्न र अपेक्षाकृत बलियो वृद्धि कायम राख्न सफल भए पनि, यो देशलाई असर गर्ने प्रमुख मुद्दाहरूबाट मुक्त छैन। विद्यमान आर्थिक र राजनीतिक वातावरणलाई ध्यानमा राख्दै, लगानी र आर्थिक वृद्धिलाई प्रोत्साहित गर्ने हेनानको प्रयासको सफलता अनिश्चित छ।

अन्त्यमा, आर्थिक मन्दीको बीचमा स्थानीय उद्यमीहरूलाई “लगानी गर्न साहस” गर्न हेनानको आह्वानले चीनको निजी क्षेत्रमा विश्वास पुनर्जीवित गर्ने तत्काल आवश्यकतालाई प्रकाश पार्छ। अनुकूल व्यावसायिक वातावरण सिर्जना गर्ने प्रयाससँगै निजी क्षेत्रको संरक्षण र समर्थन गर्ने केन्द्रीय प्रान्तको प्रतिबद्धताले आर्थिक वृद्धि र स्थिरता पुनर्स्थापित गर्न चीनका नेताहरूको व्यापक रणनीतिलाई जोड दिन्छ। यद्यपि, यी उपायहरूको प्रभावकारिता हेर्न बाँकी छ, किनकि दिगो निजी क्षेत्रको लगानी र समग्र आर्थिक लचिलोपन प्राप्त गर्न चुनौतीहरू जारी छन्।

चीनमा आर्थिक तनावले श्रमिकहरूको हड्ताल बढ्दो

हङकङस्थित मानव अधिकार संगठन द चाइना लेबर बुलेटिन (CLB) ले चीनभरि श्रमिक हड्ताल सम्बन्धी आफ्नो २०२४ को प्रतिवेदन जारी गरेको छ, जसले वर्षभरि निरन्तर उच्च संख्यामा श्रमिक विरोध प्रदर्शनलाई प्रकाश पारेको छ। प्रतिवेदनले श्रमिक अशान्तिको बढ्दो भौगोलिक प्रसारलाई जोड दिन्छ, जसले चीनको कार्यबलमा बढ्दो असन्तुष्टिलाई संकेत गर्दछ।

CLB ले जनवरी २९ मा चिनियाँ नयाँ वर्षको साथसाथै “चीन लेबर बुलेटिन स्ट्राइक नक्सा डेटा विश्लेषण: २०२४ वर्षको समीक्षा श्रमिक अधिकारको लागि” शीर्षकको प्रतिवेदन जारी गर्‍यो। प्रतिवेदनले २०२४ मा मुख्य भूमि चीनभरि १,५०९ कामदार हड्तालहरू दस्तावेजीकरण गरेको थियो, जुन २०२३ मा रेकर्ड गरिएका १,७९४ हड्तालहरूबाट कमी हो। यद्यपि, २०२४ को तथ्याङ्क कोभिड-१९ महामारी अघि २०१९ मा रिपोर्ट गरिएका १,३८९ हड्तालहरू भन्दा बढी छ।

प्रतिवेदनका अनुसार, चीनको तटीय औद्योगिक केन्द्रहरूमा सबैभन्दा धेरै हड्तालहरू भएका छन्, जसमा ग्वाङ्डोङ ३४६ घटनाहरूमा अग्रणी छन्, त्यसपछि शान्डोङ (१०६ घटनाहरू) र झेजियाङ (१०१ घटनाहरू) छन्। यसको बावजुद, हेनान (८० घटनाहरू), हेबेई (६९ घटनाहरू), र शान्सी (५९ घटनाहरू) जस्ता भित्री प्रान्तहरूमा पनि उल्लेखनीय संख्यामा श्रमिक विरोधहरू रिपोर्ट गरिएका छन्।

अघिल्ला वर्षहरूमा जस्तै, निर्माण उद्योगले सबैभन्दा धेरै श्रमिक विरोधहरू अनुभव गरेको छ, ७३३ हडतालहरू – जुन कुल घटनाहरूको ४८.६% हो। उत्पादन क्षेत्रले ४५२ हडतालहरू (३०%) पछि परेको छ, जबकि सेवा क्षेत्र, यातायात र रसद उद्योगहरूले पनि उल्लेखनीय अशान्ति देखेका छन्।

यद्यपि, पर्यवेक्षकहरूले चेतावनी दिएका छन् कि श्रमिक विरोधहरूको वास्तविक संख्या रिपोर्ट गरिएको भन्दा धेरै बढी हुन सक्छ, किनकि चिनियाँ सरकारको व्यापक सेन्सरशिप उपकरणले व्यवस्थित रूपमा कामदार विद्रोहहरूको बारेमा जानकारी दबाउँछ। CLB को प्रतिवेदन अनुसार, कारखानाका कामदारहरू, निर्माण मजदुरहरू, डेलिभरी चालकहरू, र शिक्षकहरू पनि राम्रो ज्याला, भुक्तानी नगरिएको तलब, सुधारिएको काम गर्ने अवस्था र निष्पक्ष श्रम अभ्यासहरूको माग गर्दै सडकमा उत्रिए।

बढ्दो अशान्तिले चीनको श्रम बजारमा गहिरो संरचनात्मक समस्याहरूलाई औंल्याउँछ, जुन आर्थिक वृद्धि सुस्त र व्यवसायहरूमा बढ्दो दबाबले बढाएको छ। प्रतिवेदनमा पहिचान गरिएको सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण प्रवृत्तिहरू मध्ये एक प्रमुख शहरी केन्द्रहरूबाट साना शहरहरू र ग्रामीण क्षेत्रहरूमा श्रम विरोधको स्थानान्तरण हो।

पहिले शेन्जेन र ग्वाङ्झाउ जस्ता औद्योगिक केन्द्रहरूमा केन्द्रित, हडतालहरू भित्री प्रान्तहरूमा बढी बारम्बार भएका छन्, जसले आर्थिक कठिनाइ र श्रम विवादहरू अब चीनको तटीय क्षेत्रहरूमा सीमित छैनन् भन्ने संकेत गर्दछ।

श्रम अशान्ति निम्त्याउने कारकहरू
आर्थिक मन्दी र व्यावसायिक संघर्ष : हालैका वर्षहरूमा चीनको अर्थतन्त्रले उल्लेखनीय उतारचढावहरूको सामना गरेको छ, जसमध्ये २०२४ पनि यसको अपवाद होइन। महामारीपछिको सुस्त पुन:प्राप्ति, घट्दो विदेशी लगानी र जारी सम्पत्ति संकटले धेरै व्यवसायहरूको लागि वित्तीय कठिनाइहरू निम्त्याएको छ। यो आर्थिक मन्दी ज्याला बक्यौता, छटनी र बिग्रँदै गएको काम गर्ने अवस्थाहरूमा परिणत भएको छ, जसले व्यापक कामदार असन्तुष्टिलाई बढावा दिएको छ र विरोध प्रदर्शनहरू निम्त्याएको छ।

सरकारी कारबाही र पूरा नभएका वाचाहरू : श्रम अधिकार सुधार गर्ने सरकारी प्रतिबद्धताहरूको बावजुद, धेरै कामदारहरू अनुचित व्यवहार विरुद्ध थोरै सहाराको साथ आफूलाई अनिश्चित स्थितिमा पाउँछन्। केही अवस्थामा, स्थानीय अधिकारीहरूले कामदारहरूको गुनासो सम्बोधन गर्नुको सट्टा श्रम आन्दोलनहरूमा कारबाही गरेका छन्, विरोध प्रदर्शनहरू तितरबितर पार्न बल प्रयोग गरेका छन् र श्रमिक कार्यकर्ताहरूलाई हिरासतमा लिएका छन्। यस दृष्टिकोणले असन्तुष्टिलाई कम गर्न केही गरेको छैन, किनकि कामदारहरू नयाँ र नवीन तरिकाले परिचालन गर्न जारी राख्छन्।

डिजिटल संगठन र कामदार ऐक्यबद्धता
डिजिटल प्लेटफर्मको बढ्दो प्रयोगले श्रम विरोधहरू आयोजना गर्न महत्त्वपूर्ण भूमिका खेलेको छ। बेइजिङको कडा इन्टरनेट नियन्त्रणको बावजुद, कामदारहरूले इन्क्रिप्टेड मेसेजिङ एपहरू र सामाजिक सञ्जाल मार्फत कार्यहरू समन्वय गर्ने तरिकाहरू फेला पारेका छन्। CLB प्रतिवेदनले उल्लेख गरेको छ कि अनलाइन आयोजना आफ्नो संघर्षको बारेमा जागरूकता जगाउन र सामूहिक कार्यलाई परिचालन गर्न खोज्ने कामदारहरूको लागि एक आवश्यक उपकरण बनेको छ।

सेन्सरशिप र विरोधको लुकेको मात्रा
पर्यवेक्षकहरू र मानव अधिकार संगठनहरूको तर्क छ कि चीनमा श्रमिक विरोधको वास्तविक मात्रा आधिकारिक रूपमा रेकर्ड गरिएको भन्दा धेरै बढी हुन सक्छ। चिनियाँ सरकारले श्रमिक विद्रोहको बारेमा जानकारी फैलिनबाट रोक्नको लागि एक विशाल सेन्सरशिप उपकरण प्रयोग गर्दछ।

श्रम विवादसँग सम्बन्धित सामाजिक सञ्जाल पोस्टहरू द्रुत रूपमा मेटाइन्छ, र कामदार हडतालहरू कभर गर्ने स्वतन्त्र पत्रकारहरूले उत्पीडन वा गिरफ्तारीको सामना गर्छन्। यो दमनले विरोधको संख्यालाई सही रूपमा ट्र्याक गर्न गाह्रो बनाउँछ, तर विज्ञहरू विश्वास गर्छन् कि प्रत्येक वर्ष हजारौं घटनाहरू रिपोर्ट नगरिएका हुन्छन्। CLB ले आफ्नो डेटा संकलन गर्न लीक गरिएको जानकारी, सामाजिक सञ्जाल अनुगमन, र प्रत्यक्ष-हात खाताहरूमा निर्भर गर्दछ, तर यी प्रयासहरूको साथ पनि, श्रम अशान्तिको पूर्ण सीमा अस्पष्ट रहन्छ।

चीनमा श्रमिक विरोधको बढ्दो लहरले अन्तर्राष्ट्रिय ध्यान खिचेको छ, श्रम अधिकार संगठनहरू र विदेशी सरकारहरूले श्रम अवस्था बिग्रँदै गएकोमा चिन्ता व्यक्त गरेका छन्। चीनमा सञ्चालित केही बहुराष्ट्रिय निगमहरू कामदारहरूप्रति गरिएको व्यवहारको लागि छानबिनमा परेका छन्, जसले गर्दा ठूलो कर्पोरेट जिम्मेवारी र अन्तर्राष्ट्रिय श्रम मापदण्डहरूको पालनाको लागि आह्वान गरिएको छ। यसबाहेक, श्रम आन्दोलनहरूको निरन्तर दमनले चीनको दीर्घकालीन आर्थिक स्थिरतामाथि प्रश्न उठाउँछ।

विश्लेषकहरूले चेतावनी दिएका छन् कि निरन्तर श्रम अशान्ति, वृद्ध कार्यबल र जनसांख्यिकीय चुनौतीहरूसँग मिलेर, दिगो आर्थिक वृद्धिको लागि चीनको महत्वाकांक्षालाई बाधा पुर्‍याउन सक्छ। चीन आर्थिक अनिश्चितताको नयाँ चरणमा प्रवेश गर्दै जाँदा, यसको श्रमशक्ति चौबाटोमा छ।

सरकारले एउटा कठिन सन्तुलन कार्यको सामना गरिरहेको छ : नागरिक समाजमाथि कडा नियन्त्रण कायम राख्दै कामदार गुनासोहरूलाई सम्बोधन गर्ने। बेइजिङले अर्थपूर्ण श्रम सुधारमा संलग्न हुने वा दमनको रणनीति जारी राख्ने भन्ने कुराले चीनको कार्यबलको भविष्यलाई आकार दिनेछ।

अहिलेको लागि, आर्थिक कठिनाइ र बढ्दो निराशाको भावनाले गर्दा कामदार विरोध जारी रहने अपेक्षा गरिएको छ। भारी सेन्सरशिपको बावजुद, श्रम सक्रियता विकसित हुँदै गइरहेको छ, जसले कार्यस्थलमा निष्पक्ष व्यवहार र मर्यादाको लागि चीनका कामदारहरूको लडाईमा लचिलोपन प्रदर्शन गर्दछ। २०२४ को चाइना लेबर बुलेटिन प्रतिवेदनले चीनको श्रम बजार भित्र चलिरहेको संघर्षहरूको महत्वपूर्ण सम्झना गराउँछ- आधिकारिक दमनको बावजुद, चुप लाग्न अस्वीकार गर्ने संघर्षहरू।

चिलगाडीबाट उत्रिन नपाउँदै मेरो अध्यक्ष पद त गइसकेछ : रेशम चौधरी

नागरिक उन्मुक्ति पार्टी (नाउपा)का संरक्षक रेशम चौधरीले पार्टीले भव्य रूपमा महाधिवेशन गरे पनि निर्वाचन आयोगले स्वीकृत नगरेकोमा असन्तुष्टि जनाएका छन् । आइतबार नेसपा (नयाँ शक्ति) को महाधिवेशनको उद्घाटन सत्रमा उनले सत्तासँग कुरा नमिल्दा आफ्नो अध्यक्ष पद नै गएको बताए ।

‘महाधिवेशन गर्नेको पनि स्वीकृत नगर्ने चलन छ । एक लाख ३९ हजार जनालाई भात खुवायौँ टीकापुरमा । नाउपाले महाधिवेशन गर्‍यो । एक-एक मिनेट गर्दा पनि रातिको १० बज्यो,’ उनले भने, ‘पाँच-पाँच जना सांसद लिएर निर्वाचन आयोगमा अद्यावधिका लागि पुग्यौँ । आयोगका पदाधिकारीसँग कति समय लाग्छ भनेर सोध्यौँ । उहाँले पाँच महिना लाग्छ भन्नुभयो । सत्तासँग कुरा मिलेन । भोलि चिलगाडीबाट ओर्लिँदा नओर्लिँदै मेरो अध्यक्ष पद त गइसकेछ ।’

उनले मुलुकमा दुई दलीय व्यवस्था सुरु गरेर एकात्मक शासन व्यवस्था सुरुवात गर्ने प्रयास भइरहेको बताए। उक्त जालो च्यात्न जरुरी रहेको र यस्तो व्यवस्था स्वीकार्य नहुने उनले चेतानी दिए। नयाँ शक्तिहरु लोकतन्त्रको गहना भएको उनका भनाइ छ।

उनले भने, ‘आजभोलि त दुई दलीय मात्र भन्छन्। दुई दलीय भन्नेलाई इतिहास के हो थाहै छैन। हामी त जान्छौँ। अमेरिकामा दुई दल मात्रै छन् त? भारतमा दुई दल मात्रै छन्? हामी त लोकतन्त्रका सुन्दर गहना हौँ। यिनीहरुले बोल्नै दिँदैनन्। अहिले हामी बोल्न जान्नेलाई हटाएर दुई दल मात्रै भन्दैछन्। साच्चिकै एकात्मक शासन व्यवस्थाको सुरुवात गर्ने प्रयत्न हुँदै छ। यो जालो च्यात्नुपर्छ।’

उनले डा. सीके राउत नेतृत्वको जनमत पार्टी र आफूहरूको पार्टीबीचको सकारात्मक सन्देश चाँडै सुन्न पाइने बताए। ‘जनमत पार्टी र हाम्रो पार्टीबीचको सकारात्मक सन्देश चाँडै पाउनु हुनेछ,’ उनले भने। चौधरीले जनमतसँगको एकता प्रक्रिया अगाडि बढिसकेकाले अरू दलहरूलाई पनि एकताको निम्ति आह्वान गरे। नेसपा, विवेकशील साझालगायत दलहरूले वैकल्पिक आवाज उठाइरहेका पार्टीहरूसँग एकता गरेर जान सकिने पनि उनले बताए।

देशभरिका मटावाँको माग- बरघर प्रथालाई कानुनी मान्यता देऊ

सन्तोष दहित/दाङ
मटावाँ (बरघर-भलमन्सा), ककन्डर्वाहरूले लोकतन्त्रको रक्षा गर्न बरघर (मटावाँ) प्रथालाई कानुनी मान्यता दिन माग गरेका छन्। मटावाँ, बरघर, भल्मन्सा महासङ्घको आयोजनामा दाङको दङ्गीशरण-३, चखौरामा भेला भएका मटावाँ (बरघर, भलमन्सा), ककन्डर्वाहरूले सो कुरामा जोड दिएका हुन्।

मटावाँ, बरघर (भलमन्सा) महासङ्घका केन्द्रीय अध्यक्ष एवम् लुम्बिनी प्रदेशका पूर्व मुख्यमन्त्री डिल्लीबहादुर चौधरीले लोकतन्त्रको सुन्दर अभ्यास मटावाँ प्रथामा रहेकाले लोकतन्त्रको रक्षाका निमित्त पनि मटावाँ प्रथालाई कानुनी मान्यता दिनुपर्ने बताए। ‘थारू समुदायको परम्परागतदेखि मान्दै आएको प्रथाजनित मटावाँ प्रथामा लोकतन्त्रको सुन्दर अभ्यास छ’, उनले भने, ‘गाउँको विकासदेखि सामाजिक न्यायिक कामको नेतृत्व थारू गाउँमा मटावाँ, बरघर, भलमन्सा, ककन्डर्वाहरूले गर्दै आउनुभएको छ, तसर्थको मटावाँ प्रथालाई कानुनी मान्यता दिनुपर्छ ।’

अहिले केही स्थानीय तहले मटावाँ, बरघर भलमन्सालाई कानुनी मान्यता दिए पनि प्रदेश सरकारले ऐन ल्याउन आनाकानी गरिरहेको बताउँदै पूर्व मुख्यमन्त्री समेत रहेका चौधरीले थारू बाहुल रहेको प्रदेश सरकारले मटावाँ, बरघर, भलमन्सा, ककन्डर्वा ऐन ल्याउन अग्रसर हुनुपर्ने बताए। उनले लुम्बिनी प्रदेश र सुदूरपश्चिम प्रदेश सरकारले विशेष चासोको साथ लिएर मटावाँ, बरघर, भलमन्सा, ककन्डर्वा ऐन ल्याउन पर्ने प्रदेश सरकारलाई आग्रह गरे। प्रदेश र स्थानीय तहको समग्र विकास र समृद्धिका लागि यो ऐन आवश्यक छ, उनले भने, ‘मटावाँ, बरघर, भलमन्सा, ककन्डर्वा प्रथालाई कानुनी मान्यता दिएर वैधानिकता दिएमा लोकतन्त्रका रक्षासँगै देशको समृद्धिमा टेवा पुग्ने छ।’

उनले थारूबहुल क्षेत्रलाई थारू संरक्षित क्षेत्र घोषणा गरी थारू कला संस्कृति जगेर्ना गर्न आग्रह गरे। ‘थारू समुदायका आफ्नै छुट्टै किसिमको मौलिक कला, संस्कृति भेषभुषा छन्, यी संस्कृति भनेको देशको गहना हो, पूर्व मुख्यमन्त्री एवं महासङ्घका अध्यक्ष चौधरीले भने, ‘यसको जगेर्णा गर्ने राज्यको दायित्व हो।’

त्यस्तै, मटावाँ, बरघर, भल्मन्सा सङ्घ दाङका अध्यक्ष चन्द्रप्रकाश चौधरीले थारू समुदायको भाषा, कला, संस्कृतिको संरक्षण र प्रवर्धनका लागि मटावाँ प्रथालाई कानुनी मान्यता दिनुपर्ने बताए। ‘राणाकालमा देशबन्ध्या गुर्वा, मटाँवाहरूलाई लालमोहर दिइएको थियो । उनले भने, ‘अहिले नयाँ नेपालमा लोकतन्त्र आएपछि मटावाँहरूको अधिकार खोसिएको जस्तो आफूहरूलाई आभास भएको छ ।’ मटावाँले गाउँको सामाजिक काममा खट्नु पर्ने हुन्छ, उहाँले भन्नुभयो, ‘पहिला गाउँको कुलो, नाला, बाटोघाटोको अनुगमन गर्ने, मर्मतसम्भार गराउने, विकास निर्माण कामको अगुवाइ गर्नेदेखि गाउँघरमा हुने झगडाको छिनोफानो गर्नेसम्मको जिम्मेवारी मटावाँमाथि हुन्थ्यो, तर, पछिल्लो समय यस्तो जिम्मेवारी मटावाँको काँधबाट खोसिंदै गएको छ ।’

“मटावाँले गर्दैआएको काम स्थानीय सरकारले गठन गरेका टोल विकास संस्था मार्फत हुन थालेपछि मटावाँलाई गाउँलेले मान्ने छन्’, उनले दाङ घोराही १० जलौराका मटावाँ समेत रहेका चौधरीले भने, ‘मटावाँको नेतृत्वमा हुँदै आएको विकास निर्माणको काम अहिले टोल विकास संस्थाका अध्यक्षको अगुवाइमा हुन्छ ।’ गाउँघरमा हुने झगडा, विवादको न्यायिक निरूपण स्थानीय सरकारकै न्यायिक समितिले गर्छ, जसलेगर्दा मटावाँको मानसम्मान हराउँदै छ, थारू संस्कृति पनि लोप हुने खतरामा छ।’

१९०० मा लालमोहर

उसो त झण्डै दुई सय वर्ष अगाडि १९०० सालमा राज्यले थारू समुदायका मटावाँ, देशबन्ध्या गुरुवालाई राज्यले कानुनी मान्यता दिएको लालमोहर भेटिएको छ । ‘मटावाँ चन्द्रप्रसाद चौधरीले १९०० सालमा राज्यले थारू समुदायको मटावाँ, देशबन्ध्या गुरुवा प्रथालाई लालमोहर दिएको लालमोहर देखाउँदै भने, ‘त्यसबेलाको राज्यले मेरो हजुरबुवालाई लालमोहर दिएको रहेछ, अहिले पनि त्यसलाई मैले सङ्गालेर राखेको छु, अहिले देशबन्ध्या गुरुवा, मटावाँलाई राज्यले दिएको सम्मान पनि अहिलेको सरकारले खोसिदिएको छ ।’

कानुनी मान्यताका लागि पहल गर्छु

पूर्व प्रधानमन्त्री तथा नेपाली कांग्रेसका सभापति शेरबहादुर देउवाले थारू समुदायको प्रथाजनित प्रथा मटावाँ, बरघर, भलमन्सा, ककन्डर्वालाई कानुनी मान्यता दिलाउन आफुले पहल गर्ने प्रतिबद्धता व्यक्त गरे। मटावाँ, बरघर, भलमन्सा, ककन्डर्वासँग सामूहिक छलफल गर्दै आफूले सधै थारू समुदायको हितका लागि काम गर्दैआएको बताए।

उनले सदियों वर्षदेखि जमिन्दारको घरमा दासको रूपमा जीवन बिताउँदै आएको कमैया प्रथालाई आफ्नो नेतृत्वका सरकारले अन्त्य गरेको स्मरण गर्दै देउवाले भने, ‘मटावाँ, बरघर, भलमन्सा, ककन्डर्वा प्रथालाई कानुनी मान्यता दिलाउने पनि प्रतिबद्धता व्यक्त गर्दछु । उहाँले थारू समुदायको मौलिक कला, सीप र संस्कृतिको प्रवर्धन गर्न आवश्यक रहेको पनि बताए।

थारू समुदाय कला, सीप संस्कृतिमा धनी भए पनि त्यसको बजारीकरण र प्रवर्धन हुन नसक्दा युवापुस्तामाझ पुग्न नसकेको बताए।उनले अझै पनि थारू समुदाय शिक्षाबाट बञ्चितीकरणमा परेकाले यस समुदायका अगुवालाई शिक्षा क्षेत्रमा विशेष ध्यान आग्रह समेत गरे।

कानुनी मान्यता

उसो त पछिल्लो समयमा थारू समुदायको प्रथाजनित मटावाँ, बरघर, भलमन्सा, ककन्डर्वा प्रथालाई स्थानीय तहले कानुनी मान्यता दिन थालेका छन् । थारू बाहुल्य रहेका क्षेत्रका स्थानीय सरकारले मटावाँ, बरघर, भलमन्सालाई कानुनी मान्यता दिन थालेका हुन् । लुम्बिनी प्रदेशको बर्दिया र सुदूरपश्चिम कैलाली र कन्चनपुरका केही स्थानीय तहले मटावाँ (बरघर, भल्मन्सा) प्रथालाई कानुनी मान्यता दिएका हुन् ।

बर्दियाको बारबर्दिया नगरपालिकाले ऐनमै व्यवस्था गरी ‘थारू समुदायको प्रथाजनित सङ्गठनको क्षेत्राधिकारसम्बन्धित गाउँमा रहने’ गरी बरघरको कार्यक्षेत्र तोकिदिएको छ । परम्परागत प्रथाको अभिलेखीकरण र संरक्षणमा टेवा दिने उद्देश्यले कानुनी मान्यता दिइएको नगरप्रमुख छविलाल थारूले जानकारी दिए ।

उनका अनुसार बरघर प्रथालाई सबैभन्दा पहिला मान्यता दिने बर्दियाको बारबर्दिया नगरपालिका हो । यस्तै मटावाँ, बरघर र भलमन्साहरूलाई सामाजिक तथा विकास निर्माणका काममा अग्रसर गराएको बारबर्दिया नगरपालिकाका पूर्व मेयर दुर्गाबहादुर थारू (कविर) ले बताए । उनका अनुसार बारबर्दियाले ‘बरघर प्रणाली संरक्षण, प्रवर्धन र विकास गर्न बनेको ऐन, २०७७ नगरसभाबाट पारित गरेका थियो ।

को हुन् मटावाँ (बरघर, भलमन्सा) ककन्डर्वा

गाउँको विकासदेखि सामाजिक कामको अगुवाइ गर्ने व्यक्तिलाई थारू समुदायले मटावा, बरघर, भलमन्सा, ककन्डर्वा भन्ने गर्छन् । यी तिनै शब्दको अर्थ हो, गाउँको अगुवा । दाङ-बाँकेमा मटावाँ भन्छन् भने बर्दिया-कैलालीमा बरघर र कञ्चनपुरमा भलमन्सा, मटावाँ, बरघर, भलमन्साको हरेक माघमा नेतृत्व चयन गर्ने गरेको मटावाँ, बरघर, भलमन्सा महासंघका अध्यक्ष चन्द्रप्रसाद चौधरीले बताए।

उहाँका अनुसार माघी डेवानीमा मटावाँ, बरघर, भलमन्सा घरमा गाउँका प्रत्येक घरका घरमुली (गरढुर्या) हरू जम्मा हुन्छन् । ‘सोही क्रममा गाउँको विकास कार्यदेखि पूजापाठ कसरी गर्ने, कुन ठाउँमा के बनाउने, कहाँसम्म बाटो लैजाने, कहाँ मर्मत गर्ने, आर्थिक स्रोत कहाँबाट जुटाउने आदि विषयमा व्यापक छलफल हुन्छ’ उहाँले भन्नुभयो, ‘यी छलफल सकेपछि एक वर्षका लागि गाउँ चलाउने नेतृत्व कसलाई दिने भन्ने टुङ्गो लगाइन्छ । सकेसम्म सर्वसम्मतिमा र नभए लोकतान्त्रिक अभ्यासबाट निर्वाचन गरी नयाँ मटावाँ चयन गर्ने गरिन्छ ।’

उहाँका अनुसार, मटावाँलाई सघाउन अन्य दुई व्यक्ति ‘अगुवा’ र ‘चौकिडर्वा’ पनि छानिन्छन् । मटावाँको नेतृत्वमा कचहरी बस्नुअघि प्रत्येक घरमूली अर्थात् ‘गरढुर्या’ लाई खबर गर्ने, गाउँमा नयाँ योजना आउँदा गाउँलेलाई जानकारी दिने काम अगुवाको हुन्छ । त्यस्तै बाटो, कुलो बनाउनु परे, बाँध बाँध्नु परे गरढुर्याहरूलाई काम लगाउने जिम्मा पनि उसैको हुन्छ । चौकीदारले चाँहि गाउँदेखि अन्नबालीसम्म रेखदेख गर्नुपर्ने जिम्मेवारी रहनेगरेको उहाँले बताउनुभयो ।

मटावाँ हराए संस्कृति हराउँछ

मटावाँ प्रथा कमजोर हुँदै गएमा थारू संस्कृति हराउने मटावाँहरूले चिन्ता गरेकाछन् । थारू भाषा, कला, संस्कृति जोगाउनका लागि मटावाँ प्रथा जीवितै राख्नुपर्ने उहाँहरूको माग थियो । त्यस्तै गाउँमा भुइँह्यारथान ब्युँताएर अनिवार्य बनाउन समेत सबैलाई आग्रह गरेका छन् ।

मटावाँ चन्द्रप्रसादका अनुसार भुइँह्यारथानको उत्पत्तिसँगै मटावाँ प्रथाको थालनी भएकाले थारू गाउँटोलमा यो थान हुनु जरूरी छ । थारूहरूको अस्तित्व कायम गर्न भुइँह्यारथान हुन् जरूरी छ, उनले भने, “हामी बर्सेनी कम्तिमा चार पटक सामूहिक रूपमा भुइँह्यारथान पुज्छौं । भुइँह्यारथानमा पूजापाठ गरेपछि गाउँमा शान्ति, सुरक्षा कायम हुने, मानिसहरू बिरामी नहुने, अन्नबालीमा रोगव्याधि नलाग्ने थारू समुदायको विश्वास छ ।

थारू महिला समाजको अध्यक्षमा अनिता चौधरी निर्वाचित

थारू महिला समाज नेपालको केन्द्रीय अध्यक्षमा अनिता चौधरी निर्वाचित भएकी छन्। शनिबार आयोजित छैठों राष्ट्रिय महाधिवेशनबाट थारू महिला समाज नेपालको अध्यक्षमा अनिता चौधरी निर्वाचित भएकी हुन्। त्यस्तै उपाध्यक्षङ्गा इन्दु चौधरी निर्वाचित भएकी छन् भने महासचिवमा मायाकुमारी चौधरी निर्वाचित भएकी छन्। त्यस्तै सचिवमा सरला चौधरी र कोषाध्यक्षमा चिन्तामणि चौधरी निर्वाचित भए।

त्यस्तै केन्द्रीय सदस्यहरूमा बन्दना चौधरी, सुशीला चौधरी, सीता चौधरी, सविता चौधरी, शशि कुमारी चौधरी,बबिता चौधरी, पिंकी कुमारी चौधरी र सुशिला कुमारी चौधरी निर्वाचित भए।

उनीहरूलाई शनिबार नै पद तथा गोपनीयताको शपथ निर्वाचन अधिकृत एवं अधिवक्ता सोनु थारूले गराइएकी थिइन्। कार्यक्रममा थारू महिला समाज नेपालको निवर्तमान अध्यक्ष गीता चौधरीको विदाइ गरिएको थियो।

कार्यक्रममा प्रमुख अतिथि रहेका थारू आयोगका अध्यक्ष विष्णुप्रसाद चौधरीले थारू महिलाहरू अब थप सशक्तीकरणमा जोड दिनुपर्ने बताए। उनले भने, ‘अहिले थारू महिलाहरू थप जागृत र सशक्त भएर अगाडी बढ्नु जरूरी छ।’ समाजमा विकृति र विसंगती बढिरहेको भन्दै यसको लागि सचेना कक्षा चलाउनु जरूरी रहेको उनकव भनाइ थियो।

थारू पहिरनमा सजिइन् परराष्ट्रमन्त्री राणा, भनिन्- विदेश भ्रमणमा जाँदा पनि थारू पोसाक लगाउँछु

नेपाली कांग्रेसकी केन्द्रीय सदस्य तथा परराष्ट्रमन्त्री डा. आरजु राणा देउवाले अब विदेश भ्रमण जाँदा थारू पोसाक लगाएर जाने बताएकी छन्। नेपाली कांग्रेस थारू विभाग र नेपाल थारु संघ कैलालीको संयुक्त आयाोजनामा शनिबार कैलालीको कैलारीमा भएको प्रथम कैलाली जिल्ला भेलामा बोल्दै उनले नेपालीको पहिचान भनेको बहुल साँस्कृतिक भएकोले अब विदेश जाँदा थारू पोसाक लागाएर जाने बताइन्।

‘नेपाल बहुँसांस्कृतिक देश हो। यहाँ विभिन्न जातजातिको बसोबास छ। हामीले सबैको संस्कृतिलाई संरक्षण र सम्मान गर्नुपर्छ। म सबैको पोसाक लगाउने प्रयास गर्छु,’ उनले भनिन्। उनले थारू जातजातिको हकहितमा नेपाली कांग्रेसले महत्त्वपूर्ण भूमिका खेलेको बताइन्। उनले २०५७ सालमा कमैया प्रथा उन्मुलनमा नेपाली कांग्रेसका सभापति तथा पूर्व प्रधानमन्त्री शेरबहादुर देउवाले खेलेको भूमिकाको समेत स्मरण गरिन्।

थारू जाति संस्कारी र इमान्दार भएको बताउँदै मन्त्री देउवाले थारू जातिको हक र अधिकारमा नेपाली कांग्रेस सधैं तत्पर रहेको दोहोर्‍याइन्। उनले थारू समुदायमा ठूलो समस्याका रूपमा रहेको सिकलसेल एनिमिया रोग निवारणमा समेत नेपाल सरकारले पहल गरिरहेको बताइन्।

मेरै नेतृत्वको सरकारले कमैया प्रथा उन्मुलन गरेपछि थारु समुदायमा ठूलो परिवर्तन आयो : देउवा

सत्ता साझेदार नेपाली कांग्रेसका सभापति शेरबहादुर देउवाले थारु समुदायको आर्थिकस्तर वृद्धि अपरिहार्य रहेको बताएका छन्। कमैया प्रथा उन्मुलनपछि थारु समुदायमा ठूलो परिवर्तन आएको भए पनि आर्थिक रुपमा सबल बन्न भने अझै नसकेको देउवाको भनाइ छ।

दाङको दङ्गिशरण गाउँपालिकास्थित चखौरामा आयोजित अन्तर प्रदेशस्तरीय थारु सांस्कृतिक सम्मेलनलाई सम्बोधन गर्दै सभापति देउवाले भने, ‘कमैया प्रथाको उन्मुलन मेरो नेतृत्वको सरकारले गर्‍यो, कमैया प्रथाको उन्मुलन पश्चात थारु समुदायमा ठूलो परिवर्तन भयो, हक अधिकार प्राप्त भयो, तर आर्थिक रूपमा यो समुदाय जति सक्षम हुनु पर्ने हो, त्यति अहिले सम्म पनि हुन सकेको छैन, अब थारु समुदायलाई आर्थिक समृद्धिसँग जोड्न जरुरी छ ।’

सभापति देउवाले थारु समुदायको कला संस्कृतिलाई व्यवसायीकरण गरेर आय आर्जन गर्न सकिने बताए । थारुहरूको कला संस्कृति तथा खानाका परिकारको व्यवसायीकरण गर्न सके थारु समुदायले आम्दानी गर्न सक्ने र यसका लागि सरकारको सहयोग रहनु पर्ने बताए ।

‘लोकल मदिराको ब्राण्डिङ गरेर बिक्री गर्न सके थारु समुदायले यसको फाइदा लिन सक्छन्, यसका लागि कानुनी जटिलता केही रहेछन् भने यसको सहजताका लागि म सरकारलाई भन्छु’, देउवाले भने ‘यसैगरी अन्य परिकार, थारु नृत्यलाई व्यवसायीकरण गरिनु पर्छ ।’ लोकल मदिरालाई ब्राण्डिङ गरेर बिक्री गर्ने वातावरण बने विदेशी मदिराको आयात घट्ने र यसले नेपालको आर्थिक स्तर समेत बढ्ने देउवाले बताए ।

‘रक्सी खानु हुँदैन, स्वास्थ्यलाई असर गर्छ’, देउवाले भने ‘यसको बिक्री गरेर लाभ लिन सकिन्छ भने त्यसका लागि वातावरण मिलाउन म सरकार सँग पहल गर्छु ।’ यस्तै देउवाले सङ्घीय सरकारसहित तीनै तहका सरकार थारु समुदायको हकहितका लागि गम्भीर भएर लाग्नु पर्ने बताए।

लुम्बिनीका मुख्यमन्त्री भन्छन्- थारू सांस्कृतिक संग्रहालय, होमस्टे सञ्चालन प्राथमिकतामा छन्

सन्तोष दहित/दाङ
लुम्बिनी प्रदेशका मुख्यमन्त्री चेतनारायण आचार्यले परम्परागत मौलिक कला संस्कृति संरक्षण गर्दै त्यसलाई समुदायको आयआर्जनसँग जोड्नुपर्ने बताएका छन्। अन्तरप्रदेश स्तरीय थारू सांस्कृतिक सम्मेलनको दाङ चखौरामा आयोजित उद्‍घाटन समारोहलाई आज सम्बोधन गर्दै उनले थारू समुदायको मौलिक कला, संस्कृति संरक्षण गर्दै त्यसलाई आर्थिक आम्दानीसँग जोड्न आवश्यक रहेको बताए।

‘हाम्रा मौलिक कला संस्कृति संरक्षण गर्दै त्यसलाई समुदायको आर्थिक आम्दानीसँग जोड्न जरुरी छ। प्रदेश सरकारले थारू सांस्कृतिक संग्रहालय, होमस्टे सञ्चालनजस्ता कार्यलाई प्राथमिकतामा राखेको छ। समुदायमा सीप हस्तान्तरणलाई समेत प्राथमिकतामा राखेको छ,’ उनले भने।

मुख्यमन्त्री आचार्यले थारू समुदायको प्रत्येक क्षेत्रमा प्रतिनिधित्व सुनिश्चित गर्न प्रदेश सरकार प्रतिबद्ध रहेको बताए। निजामती सेवामा थारू समुदायको १४ प्रतिशत प्रतिनिधित्व सुनिश्चित गरिएको जानकारी गराउँदै उनले लोकसेवा आयोगले गर्ने विज्ञापनमा दरखास्त दिएर सहभागी हुन आह्वान गरे। ‘निजामती सेवामा प्रवेश गर्ने अवसर प्रदेश सरकारले खुला गरेको छ। हामीले सहभागिताको सुनिश्चितता गरेका छौं। यस विषयमा पनि यहाँहरूले ध्यान दिनुपर्नेछ,’ उनले भने।

स्थानीय मदिराको बजारीकरणका लागि संघीय सरकारले कानुन नबनाउँदा समस्या उत्पन्न भएको उल्लेख गर्दै उनले वर्तमान संसद्‍बाट विधेयक पारित गरेर भए पनि समस्या समाधान गर्न आग्रह गरे। थारू समुदाय लगायत आदिवासी जनजातिले परम्परागत रूपमा उत्पादन गर्दै आएको स्थानीय मदिरालाई बजारसँग जोड्न प्रदेश सरकारले प्राथमिकता दिएको भए पनि संघीय सरकारबाट कानुनी व्यवस्था नहुँदा ब्रान्डिङ र लेबलिङमा समस्या देखिएको मुख्यमन्त्री आचार्यले बताए।

प्रदेश सरकारले थारू समुदायलगायत अन्य समुदायले मनाउने माघ पर्वलाई सम्मानस्वरूप उत्सवका रूपमा मनाउँदै आएको उनले स्मरण गराए। उनले संघीय सरकारले गत वर्ष समानीकरण अनुदान नपठाउँदा प्रदेश सरकार आर्थिक भारमा परेको बताउँदै समस्या समाधान गर्न आग्रह गरे। ‘संघीय सरकारले समानीकरण अनुदान नपठाउँदा प्रदेश सरकारले समस्या भोगिरहेको छ। हुलाकी राजमार्गको निर्माण कार्यलाई तीव्रता दिन संघीय सरकारको ध्यानाकर्षण गराउन चाहन्छु,’ उनले भने।

१० दिनअघि हराएका तीन वर्षीय अंश चौधरी मृत भेटिए

बाराको जितपुरबाट माघ १७ गतेदेखि हराएका तीन वर्षीय बालक अंश चौधरी शनिबार दिउँसो मृत भेटिएका छन्। जितपुरसिमरा उपमहानगरपालिका-७ र वीरगन्ज महानगरपालिका-३२ को बीचमा रहेको टेडा रोडको किया सोती खोलामा बालक मृत भेटिएका हुन्।

इलाका प्रहरी कार्यालय सिमराकी प्रहरी नायब उपरीक्षक सुभद्रा लामा वाइबाको नेतृत्वमा रहेको प्रहरी टोली र सरसफाईकर्मीले बिहानदेखि किया सोती खोलाको पानी घटाएर फोहोर पन्छाउँदै खोजी गरेको थियो। खोजी गर्दै जाँदा बालक घोप्टो परेको अवस्थामा मृत भेटिएका हुन्।

पानीमा डुबेको अवस्थामा भेटिएका बालकको शव सुन्निएको छ। उनको मृत्यु कहिले र कसरी भयो भन्ने खुल्न सकेको छैन। प्रहरी टोलीले बालकको शव परीक्षणका लागि कलैया अस्पताल पठाएको छ। प्रहरी नायब उपरीक्षक वाइबाले शल्यपरीक्षण रिपोर्टबाट बालकको मृत्युको कारण खुल्ने जानकारी दिएकी छिन्।

बालक भेटिएको स्थान पथलैया–वीरगन्ज व्यापारिक मार्ग अन्तर्गत जितपुर चोकबाट करिब आधा किलोमिटर पश्चिमतर्फ पर्दछ। १० दिनअघि हराएका बालकलाई सीसीटीभी फुटेजमा सोही क्षेत्रको वरपर हिँडिरहेको अवस्थामा देखिएको थियो।

धेरै दिन बितिसक्दा पनि बालकको अवस्था पत्ता लाग्न नसकेपछि प्रहरीले खोलामा डुबेको हुनसक्ने आशंकामा खोजी थालेको थियो। प्रहरीले यसअघि वीरगन्जस्थित विपद् व्यवस्थापनमा रहेका तालिमप्राप्त कुकुर ल्याएर सो क्षेत्रमा बालकको खोजी समेत गरेको थियो। तालिमप्राप्त कुकुर खोलानजिकको सोही सडक हुँदै पश्चिमतर्फ गएको थियो।

रौतहटको दुर्गाभगवती गाउँपालिका-१ घर भएकी रितेश चौधरी र अञ्जली चौधरीले छोरा अंशलाई करिब डेढ महिनाअघि जितपुरस्थित मामाघर पठाएका थिए। पाँच महिनाअघि दोस्रो सन्तानका रूपमा छोरीलाई जन्म दिएकी अञ्जलीले चिसोको समयमा दुई बच्चालाई एकैसाथ स्याहार गर्न गाह्रो भएपछि अंशलाई मामाघर पठाएकी थिइन्।

अंश डेढ महिनादेखि मामाघरमै बस्दै आएका थिए। मामाघरमा उनलाई हजुरआमाले स्याहार गरिरहेकी थिइन्। माघ १७ गतेपनि अंश हजुरआमाकै नजर सामु थिए। अंश घरको आँगनमा खेलिरहेका थिए भने हजुरआमा घरको काम समेत गरिरहेकी थिइन्। त्यसैबेला आँगनबाट बेपत्ता भएका अंश केही समयमा बजार क्षेत्रको सीसीटीभी क्यामरामा एक्लै दौडिरहेको अवस्थामा कैद भएका थिए।

घरवरपरको क्षेत्रमा खोजी गर्दा नभेटिएपछि परिवारले प्रहरीलाई जानकारी गराएका थिए। घटनाको जानकारी पाएपछि इलाका प्रहरी कार्यालय सिमरा, जिल्ला प्रहरी कार्यालय बारा, इलाका प्रहरी कार्यालय जितपुर, प्रहरी चौकी पथलैयाको प्रहरी टोलीले बालकको खोजी गरिरहेको थियो।